आज महाशिवरात्र, या निमित्ताने लेखनसेवा करावी, असे ठरविले..
त्यासाठी थोडे वाचन, अभ्यास करायला सुरुवात केली..
क्षणभरात जाणीव झाली, की त्रिदेवांपैकी जो संहारक आहे, लय गुणाचा स्वामी आहे, तांडव ज्याचे आवडते नृत्य आहे, हलाहल पचविण्याची ज्याची क्षमता आहे असे एका ना अनेक..
जे शिवरूप संहारक आहे, रुद्र आहे, ज्याचा कोप साऱ्याचा नाश करण्याची क्षमता ठेवतो..
ते मूळ शिवरूप अत्यंत साधे दश दिशांचे वस्त्र पांघरलेले, खूप शांत, भोळे, सर्व चुकांना क्षमा करणारे, मनापासून केलेल्या भक्तीने सहज प्रसन्न होऊन वरदान देणारे आहे..
म्हणूनच कदाचित सगळे असूर या शिव शंकराची आराधना करत असे पुराणात आढळते..
त्याच बरोबर प्रत्येक समस्या, संकट याची उत्तर, उपाय हे देखील भगवान शंकराकडे असत..
या विषयी लेखन करण्यात आपण अगदीच अपुरे आहोत..
मग आता..
संदर्भ शोधताना, भगवान शिवाची अनेक स्तोत्र, स्तुती, आख्यायिका, कथा वाचनात आल्या..
आणि अचानक आठवण झाली, शाळेत प्राथमिक गटात असताना, नित्य नियमाने करत असणाऱ्या उपासनेची..
चिदानंद रूप: शिव ssमी.. शिव ssमी
चिदानंद रूप: शिवोहम.. शिवोहम
त्यावेळी ही उपासना का करतो, याचा अर्थ काय हे विचारावे इतकी परिपक्वता नव्हती आणि धाडस देखील नव्हते..
आपल्यापेक्षा वयाने, अनुभवाने मोठ्या असणाऱ्यांचे ऐकायचे इतके गणित साधे, सोपे होते..
आज लेखनासाठी शोध घेतला, तेंव्हा समजले, आद्य शंकराचार्य हे आपल्या गुरूंना पहिल्यांदा भेटले, तेंव्हा त्यांच्या गुरूंनी, तू कोण आहेस असा प्रश्न विचारला..
त्याला उत्तर म्हणून बाल शंकराचार्य यांनी निर्वाण षटकम् रचिले, त्यामधील प्रत्येक पदाची शेवटची ओळ आहे,
चिदानंद रूप: शिवोहम.. शिवोहम..
ज्याचा अर्थ आहे..
मी चैतन्य स्वरूप आहे, आनंद रुप आहे..
या निर्वाण षटकम् काय आहे, हे सांगण्या आधी काय काय नाही हे सांगितले आहे..
त्या साऱ्यातून शिव शक्ती नेमकी काय आहे हे नव्याने लक्षात आले..
संदर्भासाठी ती ब्लॉग लिंक देत आहे..
https://www.linkedin.com/pulse/%E0%A4%9A%E0%A4%A6%E0%A4%A8%E0%A4%A6-%E0%A4%B0%E0%A4%AA-%E0%A4%B6%E0%A4%B5%E0%A4%B9%E0%A4%AE-%E0%A4%A8%E0%A4%B0%E0%A4%B5%E0%A4%A3-%E0%A4%B7%E0%A4%9F%E0%A4%95%E0%A4%AE-prashant-pandya
आता नकळत लहान वयात केलेल्या या उपासनेतून काय मिळाले..?
एक अनामिक शक्ती, विश्वास, प्रेरणा..
शाळेत असताना ज्या अनेक संस्कार, विचारांनी कायमस्वरूपी गारूड केले, त्याही पुढे जाऊन अधिक स्वस्थ बनवले त्यापैकी एक म्हणजे उपासना..
वयाच्या प्रत्येक टप्प्यावर वेगवेगळ्या उपासना शिकलो, त्यापैकी सर्वात आधी ही उपासना..
या ओळींमध्ये अतिशय सुंदर नाद आहे, स्वतःला जागे करण्याची ताकद आहे..
'मी' या स्वरूपाला अधिक जबाबदार करणारी ही एक उपासना आहे..
वेदांमध्ये शिव याचा अर्थ सुंदर, उत्तम, शुभ असा अभिप्रेत आहे..
जेंव्हा या ओळींचा उच्चार करतो, की मी चित् म्हणजे सदैव आनंद रुप आहे, मी शिव रूप आहे..
आपोआप अत्यंत शांत, स्वस्थ वाटण्यास सुरुवात होते..
जर मी शिव म्हणजे शुभ आहे, तर माझ्या प्रत्येक कृतीतून चांगले व्हावे ही प्रेरणा मिळते..
आपण दिवसाची सुरुवात या दोन ओळींनी केला आणि त्या जबाबदारीने कृती करण्याचा प्रयत्न केला, तरी शिव शंकरांची आराधना होईल..
महाशिवरात्रीचे निमित्त साधून, इतके दिवस फक्त उपचार म्हणून उच्चारत असलेल्या ओळींचा अर्थ समजून घेण्याची संधी आज मिळाली..
त्यातील अर्थाची ताकद समजली, ते सामर्थ्य मला या पुढील प्रवासाला अधिक समृद्ध, स्वस्थ, शांत करत जावो हीच त्या सांभ शिवा चरणी प्रार्थना..
माझ्यासोबत तुम्हीही ही रचना समजून घेतली, याबद्दल मनापासून आनंद..
शिवशंकर सर्वांचे कल्याण करोत हीच सदिच्छा..
जय शिव शंभो.. जय जय महादेव..
No comments:
Post a Comment
suggestions most wlcome