चंपकवनात एका गुहेत प्राण्यांच्या पिल्लांसाठी छान शाळा आहे.
पिल्ले आनंदाने शाळेत जातात आणि नवनवीन गोष्टी शिकत असतात.
नेहमीपेक्षा आज सगळी पिल्ले खूपच आनंदात होती.
ती आज शाळेत मोजायला शिकली होती.
त्यांना एक ते दहा मोजता येत होते.
कुणी दहा मणी मोजून माळ बनवली......
कुणी दहा फूले मोजून हार बनवला........
कुणी दहा काड्या मोजून घर बनवले.....
तर कुणी दहा ठोकळे मोजून मनोरा बनवला.....
इतक्यात मधली सुटी झाली.
ज्यांचा डबा खाऊन झाला ते खेळायला पळाले.
वर्गात सोनू हत्ती, मोनू हरिण, नानू माकड, चिनू खार आणि टिनू ससा हे पाच जण होते.
त्यांना अजूनही काहीतरी मोजायचेच होते.
मग त्यांनी ठरवले आपण किती जण आहोत ते मोजू या.
सोनूने मोजले एक, दोन, तीन, चार.
चारच कसे? डबा, दप्तर, बाटली सारे काही पाच आहेत.
आपण चार कसे ? पाच कुठे हरवतो ?
आता मोनूने मोजले एक, दोन, तीन, चार.
पुन्हा तेच... पाच गायब?
नानूने मोजले एक, दोन, तीन, चार
तरी तेच... पाच गायब?
चिनूने मोजले एक, दोन, तीन, चार
शेवटी टिनूने मोजले एक, दोन, तीन, चार
अजूनही तेच पाच गायब?
आवाज ऐकून त्यांच्या अस्वलताई धावत आल्या.
काय झाले विचारले..
त्यांनी रडतच सांगितले, दप्तरे मोजली पाच,
डबे मोजले पाच, बाटल्या पाच,
ताईंनी मोजून दाखवायला सांगितले.
सोनू, मोनू, नानू, चिनू आणि टिनू एकेकाने मोजून दाखवले.
पण काय होते आहे समजल्यामुळे, ताई गमतीने हसू लागल्या...
त्यांना हसताना बघून ते पाच जण अधिकच गोंधळले.
ताई म्हणाल्या, "अरे तुमच्यापैकी कोणीच स्वतःला मोजलेच नाही.
काय चुकले कळल्यावर प्रत्येकाने स्वतःला धरुन पुन्हा एकदा मोजले.
एका, दोन, तीन, चार, आणि पाच.
आता आनंदाने ते सगळेही जोराने हसू लागले.

No comments:
Post a Comment
suggestions most wlcome